تبلیغات
ایرانشهر - مطالب چکامه و سروده ها
ایرانشهر
به نام خداوند کیهان و هور که چشم بد از خاک ایران بدور
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 3 آذر 1390 توسط خسرو حسین بختیاری (سید حسین موسوی) | نظرات ()
1-  ایــــــر ا  ن

كــشــورم   آئـیــنـه  لـطــف  خـــدا

مـشــرق  پــر  نـور  اِیـمـان  و  دعــا  

پـرچــم    ایــران  گـلسـتـان  امـیـد 

سـرخ   گـون و  سـبز فام و رو  سـپـیـد

عـشـق آمـد شـوقـهـا در جان شـکـفـت 

سـی بهار از گـلـشـن ایـمـان شـکـفـت 

بـی   امـان   یـاد    از   دلیــران  می کنـم 

جـان    فـدای     نـام   ایـران    می کنـم 

2- خراسـان رضـوی

هـفـت  شـهـر عـشـق و    یـاران امـیـن 

قـلـب   ایـران   سـرافـراز   اسـت   ایـن 

حـجـت هـشـتـم   قـدم   ایـنـجـا نـهـاد 

بـا  وضـو  بـایـد بـه  خـاکـش پـا  نـهـاد

 3- خراسـان جنوبـی

غـنــچـه هـای   زعـفـرانـی   را  بـبـیـن 

از  خـراسـان  جـنـوبـی   گُِــل بـچـیـن 

4- خراسـان شمـالی

ای دو  تـار  خـوش  نـوا   فـریـاد  كـن

 از   خـراسـان   شـمـالـی     یــاد   كـن

 5- گـلـسـتـــا ن

تـا   گــلسـتـان   مـی رود   رویـای  مـن

 با     سـمـنـد     بـاد     پـای     ترکـمـن

 6- مــا ز نـد  ر ا  ن

هـفـت جـنـگـل دارد  و هـفـت  آسـمـان

خــطـه ی      دریـا دلـان     «مـازنـدران» 

7- گـــیـــلـا ن

می گـذارد «مـوج»  سـر بر پـای «دشـت»

شهر شـالی های بـاران خـورده  «رشـت» 

8- خـو ز ســتـا  ن

خـاک    دهـلاویـه   و   بـسـتـان     درود 

نـخـل هـای  سـرخ   خـوزسـتـان   درود 

شهر خـرمـشـهر چـون  در خـون نشـست

  زخـم  بـر  پـیشـا نـی كــارون  نـشـست

  9- آ بـــــا  د ا  ن

بـاز   هــم    بـرخـیــز     آبـادان    مـن 

مـهـر  تـو  آمـیـخـتــه  بــا  جـان مـن 

10- بــوشــهـــر

ایـنـك  از بـوشـهـر  و  دلـواری  بـگــو 

از  دل  هـر  ذره   خـورشـیـد ی  بـجــو  

11- هـر مـز  گـا  ن

مـوج   اقـیــانـوس هـا  دامـن  كـشـان 

از خـلیــج فــارس  می گیــرد   نـشـان  

پـاسـبـا ن      آبـهــا ی       نـیـلـگـو ن

  هــرم  هـرمـزگـان تـب عشـق و جنـون

  12-كـــیــــش

كیـش مـا چـشـم  جـهـان را مـات كـرد

  پـاكـی  سـرچـشـمه   را   اثـبـات   كـرد 

13-  زنــجــا ن

سـرزمـیـن  در  و  مـرجـان  اسـت  ایـن  

شهـر اشـراق است و   زنجـان است  ایـن

  14-  ا ر د  بـیـــل

زادگــاه        پـهـلـوا نـان        مــغــان 

نـغـمـه خـوانـان   و    مـؤذن  زاد گــان 

اردبـیــل  و چـشـمـه هـایـی از  عـســل

  آب گـرمـش در جـهـان ضـرب الـمـثـل 

15- قــز و یـــن

مـانـده  از  ایـن  تـاک صـدهـا   یـادگـار 

نـام  قـزویـن  بـا رجــائـی   مـانـدگـار 

16-آذربایجان شرقی ، 17-آذربایجان غربی

جـان   ایـران     اسـت     آذربـایـجــان 

عـاشـقــانـش    شـهـریـاران   جـهـان

  آنـکـه مـهـرش در دل و جـانـم نـشست 

جـانـم   آ ذربـایـجـان   غـربـی    اسـت

  جـانـم   آ ذربـایـجـان    شرقی    اسـت

  18- مــهــا بــا د

ای    نـگــهـبــانـان     آزادی     ســلام  

مـرزبـانـان        مـهـابـاد  ی     ســلام 

19-كر د ســتــان

آسـمـان   دسـت و دلـم  را  می كـشـیـد

ســوی  كـردسـتـان   و مـردان   رشـیـد

مـا هــمـه  هـم  قــبـلـه و  یــاران هـم

همـچـنـان کـوهـی کـه پـشتـیـبـان هـم

20-كـرمـا نـشـا  ه

بـیـستـون  و طـاق  بـسـتـان   را  بـبـیـن

قـدمـت   فـرهـنـگ   ایـران  را  بـبـیـن

جـام جـم  در چـشـمـه  نـیـلـوفـر است

شـهـر كـرمـانـشـاه   عـاشـق پـرور  است

21- ایــــلــا م

خـانـه   خـورشــیـد   و   خـاک پـر بـلا

شــهـر   ایــلام   ای    مـسـیـر   كـربـلا

22-سیستان وبلوچستان

سـرزمـیـن   رسـتـم    دســتـان    درود

شـیـر   مـردان    بـلـوچـسـتـان    درود

23-لــر ســتـا  ن

ای  فـلـک هـا   تــشـنـه   افــلاک  تـو

خــرم   و  آبــاد   بــاشـد   خــاک   تـو

24-چهـار محال بختِاری

كـوچ كـن   سـمـت  بـهـار  سـرنـوشـت

چـار  فـصـل  بـخـتِـیـاری ها    بـهـشـت

25-كهگیلویه وبویراحمد

بـا   عـشــایـر  از    دنــا   بــاز  آ مـدیم

از  بـویـر احـمـد  بــه   شـیـراز آ مـدیم

26-فـــــا  ر  س

روشـنـای  چـشـم  مـا   شــاهــچـراغ

حافظ و سعدی است در این كـوچـه بـاغ

27-كــر مـــا  ن

شـهـر   کـرمـان   و   بـهـاری    دلـنـواز

ارگ   بـم   بـا     نـخـلـهـای    سـرفـراز

28-  یـــــــز د

بـاغ   یـزد    و   نـو   بـهـار  تـرمـه هــا

بـادگـیــر    کـوچـه  هـایـش    آشــنـا

29-ســمــنــا  ن

پـسـتـه خـنـدان سـمـنـان چـیـدنی س

شـاهـرود  و  قـلــه هـایـش  دیـدنی س

30-اصـفــهــا  ن

شـهـر گـلـهـا    شـهـر پـلـهـای  جـهـان

شـهـر   گـنـبـد هـای  آبـی    اصـفـهـان

چـار  بـاغـت   را   خـدا  زیـبـا   ســرود

مـا  و   شـبـهـای  خـوش   زایـنـده  رود

31- قــــــــم

مـلـك نـور اسـت و درآن ظلمت گـم است

آســتـان  دِیـن  و   دانـایـی   قـم   است

32-مــر  كــز   ی

مـردمـان        مـرکـزی       دانـشـورنـد

در خـمـیـن خـویـش گـل  می پـرورنـد

33-هــمــد  ا   ن

هگـمـتـانـه مـهــد  دانـش  ملـك دیـن

شـوكـت    دیـریـنــه   ایـرا ن   زمـیـن

34-  ایــــر  ا   ن

جـمـلـه ‌سـی اسـتـان كه بـایكدیـگریـم

بـهـره از  سـی  جـزء  قـرآن مـی بـریـم

تـا  مـن  و  تـو  بـا  ولـایـت هـمـدلـیـم

صـاحـب  ایـن  خـانـه و  ایـن  مـنـزلـیم

میهنم ای   هـدهـد  هــادی  شـده

فـصــل  فصل  اسـتـقـلال   و   آ زادی   شـده

خـاك   پـایـت   طـوطـیــای   مـاه   بـاد

پـرچـمـت     در    سـایـه     الـلـه  بـاد   

                                                                             از سروده های سید حمید رضا حسینی

                                                                                 با سپاس از تارنمای ترانه 1400




نوشته شده در تاریخ یکشنبه 14 آذر 1389 توسط خسرو حسین بختیاری (سید حسین موسوی) | نظرات ()
وطن یعنی پدر، مادر، نیاکان به خون و خاک بستن عهد و پیمان
وطن یعنی هویت، اصل، ریشه سر آغاز و سر انجام همیشه
وطن یعنی نگاه هم وطن دوست هر آنجایی که دانی هم وطن اوست
وطن یعنی هوای کوچه ی یار در آن کو دل شکستن های بسیار
نگاهی زیر چشمی، عاشقانه به کوچه آمدن با هر بهانه
وطن یعنی غم هم سایه خوردن وطن یعنی دل هم سایه بردن
سه تیغ و صخره و دریا و هامون ارس، زاینده رود، اروند، کارون
وطن یعنی بلندای دماوند شکیبا، دل در آتش، پای در بند
وطن یعنی وطن، استان به استان خراسان، سیستان، سمنان، لرستان
وطن یعنی سرای ترک با پارس وطن یعنی خلیج تا ابد فارس
وطن یعنی همه سازندگی ها رهایی از تمام بندگی ها
بریدن دست غیر از گردن نفت صلای صبح ملی کردن نفت
وطن یعنی دلیر و گرد با هم وطن یعنی بلوچ و کرد با هم
همه یک جان و یک دل بودن ما به دامان وطن آسودن ما
وطن یعنی کتیبه در دل سنگ تمدن، دین، هنر، تاریخ، فرهنگ
وطن یعنی همه نیک و به هنجار چه پندار و چه گفتار و چه کردار
وطن یعنی هم از دور و هم از دیر سده، نوروز، یلدا، مهرگان، تیر
وطن یعنی جلال مانده جاوید ستون و سر ستون تخت جمشید
هزاران نقش و خط مانده در یاد صبا، کلهر، کمال الملک، بهزاد
نکیسا، باربد، افسانه و چنگ سرود تیشه ی فرهاد در سنگ
سر و سرمایه های سر فرازی ابوریحان و خوارزمی و رازی
به اوج علم و دانش ره نوردی ابو نصر، ابن سینا، سهروردی
به بحر عشق و عرفان ناخدایی عراقی، رودکی، جامی، سنایی
وطن یعنی به فرهنگ آشنایی دُر لفظ دری را دهخدایی
وطن یعنی جهانی در دل جام وطن یعنی رباعیات خیام
وطن یعنی همه شیرین کلامی عفاف عشق در شعر نظامی
وطن یعنی نگاه مولوی سوز حضور نور در شمس شب و روز
وطن یعنی پیام و پند سعدی زبان پیوسته در پیوند سعدی
وطن یعنی هوا و حال حافظ شکوه باور اندر فال حافظ
وطن یعنی شب شه نامه خواندن سخن چون رستم از سهراب راندن
وطن یعنی رهایی ز آتش و خون خروش کاوه و خشم فریدون
وطن یعنی گرامی، مرز تا مرز وطن یعنی حریم گیو و گودرز
وطن یعنی هدف، یعنی شهامت وطن یعنی شرف، یعنی شهادت
وطن یعنی شهید، آزاده، جان باز شلمچه، پاوه، سوسن گرد، اهواز
وطن یعنی گذشته، حال، فردا تمام سهم یک ملت ز دنیا
وطن یعنی چه آباد و چه ویران وطن یعنی همین جا یعنی ایران

علیرضا شجاع پور



نوشته شده در تاریخ یکشنبه 14 آذر 1389 توسط خسرو حسین بختیاری (سید حسین موسوی) | نظرات ()

دوستان خواهش میکنم تو نظر سنجی وبلاگ شرکت کنید پنج ثانیه هم طول نمیکشه

استاد دکتر خسرو فرشید‌ورد متولد 1308 در ملایر بود و پس از اخذ مدرک دکترا در رشته زبان و ادبیات فارسی در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران به تدریس مشغول شد.‏‎ ‎‏ این استاد زبان و ادبیات فارسی نزدیک به 20 عنوان کتاب در زمان حیات خود چاپ و منتشر کرد که در سه حوزه قابل مطالعه است‏‎.

‎دکتر فرشید ورد به زبان و شعر فارسی عشق و غیرت فراوان داشت. این شعر قدیمی که از مشهورترین سروده‌های استاد نیز هست، به خوبی محبت خالصانه او به ایران و فرهنگ این سرزمین را نشان می‌دهد:

این خانه قشنگ است ولی خانة من نیست‎
‎‏این خاک چه زیباست ولی خاک وطن نیست‎ ‎
‏آن کشور نو، آن وطـن دانش و صنعت‏‎
‎‏هرگز به دل انگیـزی ایران کهن نیست‎ ‎
‏در مشهد و یزد و قم و سمنان و لرستان‏‎
لطفی است که در کلگری و نیس و پکن نیست‎ ‎
‏در دامن بحر خزر و ساحل گیلان‎
‎‏موجی است که در ساحل دریای عدن نیست‎ ‎
‏در پیکر گلهای دلاویز شمیران‎
‎‏عطری است که در نافة آهوی ختن نیست‎ ‎
‏ آواره‌ام و خسته و سرگشته و حیران‎
‎‏هرجا که روم هیچ کجا خانة من نیست‎ ‎
‏آوارگی وخانه به دوشی چه بلایی است‎
‎‏دردی است که همتاش در این دیر کهن نیست‎ ‎
‏من بهر که خوانم غزل سعدی و حافظ‏‎
‎‏در شهر غریبی که در او فهم سخن نیست‎ ‎
‏هرکس که زند طعنه به ایرانی و ایران‎
‎‏بی‌شبهه که مغزش به سر و روح به تن نیست‎ ‎
‏پاریس قشنگ است ولی نیست چو تهران‏‎
‎‏لندن به دلاویزی شیراز کهن نیست‎ ‎
‏هر چند که سرسبز بوَد دامنة آلپ‏‎
‎‏چون دامن البرز پر از چین وشکن نیست‎ ‎
‏این کوه بلند است ولی نیست دماوند‏‎
این رود چه زیباست ولی رود تجن نیست‎ ‎
‏این شهرعظیم است ولی شهرغریب است‏‎
‎‏این خانه قشنگ است ولی خانة من نیست‎

یادش گرامی باد




نوشته شده در تاریخ یکشنبه 14 آذر 1389 توسط خسرو حسین بختیاری (سید حسین موسوی) | نظرات ()

کنون گویمت رویدادی دگر                زتاریخ دیرین این بوم و بر

چواسکندرآمد به ملک کیان              یکی گرد فرمانده قهرمان

به ایرانیان داد درس وطن                 در این ره گذشت از سروجان وتن

که فرزند نام آور میهن است            مر آن شیردل آریو برزن است

چو اسکندر آهنگ ایران نمود            همه آگهان را هراسان نمود

جهانگستری فکروسودای او            جهانگیری اندیشه و رای او

چو موج شتابنده میراند پیش           بشد کار دارا بسختی پریش

سرانجام دارا در آمد ز پا                 از این بار شد پشت ایران دوتا

بسی شهرها راسکندر گشود        بجز پارس چون راه دشوار بود

گذرگاه او تنگه ای بود تنگ            دو سویش همه صخره و کوه و سنگ

همه سنگها بود ره ناپذیر              همه صخره هایش کهنسال و پیر

در آن تنگه سردار ایران سپاه          بر اسکندر و لشکرش بست راه  

چو کوهی سر افراشت بر آسمان   که تا ره بود بسته بر دشمنان

پس از روزها پایداری و جنگ          پس از هفته ها کارزار و درنگ

سکندر نیارست از آن ره گذشت     به کارش فروماند و درمانده گشت

سر انجام فکری سکندر نمود         پی چاره تدبیر دیگر نمود

بگفتا به سردار ایران سپاه            که بگذر ز پیکار و بگشای راه

بخشم تو را بر همه مهتری           از این پس تو سردار اسکندری

ولی آریو برزن پاکدل                    پی پاس این خاک و این آب و گل

به اسکندر از خشم پاسخ نداد      چو کوهی فراروی او ایستاد

سرانجام  نابخرد گمرهی             به دشمن نشان داد دیگر رهی

چو اسکندر از تنگه آمد فراز           ز نو آریو برزن چاره ساز

گران پاتر از صخره های بلند          بپا ایستاد اندر آن تنگ بند

بدین گونه ره بر سکندر ببست      بر او آشکار و مسلم شکست

 بدانست جز مرگ در پیش نیست  وراتا عدم یک قدم بیش نیست

چو نزدیک شد لحظه واپسین        به میدان آورد گفت این چنین:

بدان ای سکندر پس از مرگ من    پس از از ریزش آخرین برگ من

توانی گشایی در پارس را            نهی بر سرت افسر پارس را

به تخت جم و کاخ شاهنشهان     قدم چون نهی با دگر همرهان

مبادا شوی غره از خویشتن         که ایران بسی پرورد همچو من

چو اسکندر این جانفشانی بدید    سرانگشت حیرت به دندان گزید

به آهستگی گفت با خویشتن      که اینست مفهوم عشق وطن

اگر چند آن آریا مرد گرد                پی پاس ایران زمین جان سپرد

ولی داد درسی به ایرانیان           که در راه ایران چه سهل است جان



نوشته شده در تاریخ یکشنبه 14 آذر 1389 توسط خسرو حسین بختیاری (سید حسین موسوی) | نظرات ()

جهان در سیاهی فرو رفته بود               به بهبود گیتی امیدی نبود

نه شایسته بودی شهنشاه مرد            رسوم نیاکان فراموش کرد

بناکرد معبد به شلاق و زور                    نه چون ما برای خداوند نور

 پی کار ناخوب دیوان گرفت                    خلاف نیاکان به قربان گرفت

نکرده اراده به خوبی مهر                       در اویخت با خالق  این سپهر

در آواز مردم به جایی رسید                   که کس را نبودی به فردا، امید

به درگاه مردوک یزدان پاک                     نهادند بابل همه سر به خاک

شده روزمان بدتراز روزپیش                   ستمهای شاهست هر روز بیش

خداوند گیتی و هفت آسمان                    ز رحمت نظرکرد بر حالشان

برآن شد که مردی بس دادگر                 به شاهی گمارد در این بوم وبر

چنین خواست مردوک تا درجهان            به شاهی رسد کورش مهربان

سراسرزمینهای گوتی وماد                  به کوروش شه راست کردارداد

منم کوروش وپادشاه جهان                   به شاهی من شا دما ن مردمان

منم شاه گیتی شه داد گر                     نیاکان من شاه بود و پدر

روان شد سپاهم چو سیلاب ورود        به بابل که در رنج وآزار بود

براین بود مردوک پروردگار                   که پیروز گردم دراین کارزار

سرانجام بی جنگ و خون ریختن          به بابل درآمد ،سپاهی زمن

رها کردم این سرزمین را زمرگ          هم امید دادم همی ساز وبرگ

به بابل چو وارد شدم بی نبرد              سپاه من آزار مردم نکرد

اراده است اینگونه مردوک را               که دلهای بابل بخواهد مرا

مرا غم فزون آمد از رنجشان                ز شادی ندیدم در آنها نشان

نبونید را مردمان برده بود                      به مردم چو بیدادها کرده بود

من این برده داری برانداختم                به کار ستمدیده پرداختم

کسی را نباشد به کس برتری             برابر بود مسگرولشکری

پرستش به فرمانم آزاد شد                معابد دگر باره آباد شد

به دستور من صلح شد برقرار             که بیزار بودم من از کارزار

به گیتی هر آن کس نشیند به تخت      از او دارد این را نه از کار بخت

میان دو دریا در این سرزمین               خراجم دهد شاه و چادر نشین

ز نو ساختم شهر ویرانه را                   سپس خانه دادم به آواره ها

نبونید بس پیکر ایزدان                          به این شهر آورده از هر مکان

به جای خودش برده ام هر کدام          که دارند هر یک به جایی مقام

ز درگاه مردوک عمری دراز                    بخواهند این ایزدانم به راز

مرا در جهان هدیه آرامش است          به گیتی شکوفایی دانش است

غم مردمم رنج و شادی نکوست         مرا شادی مردمان آرزوست

چو روزی مرا عمر پایان رسید              زمانی که جانم ز تن پر کشید

نه تابوت باید مرا بر بدن                       نه با مومیایی کنیدم کفن

که هر  بند این پیکرم بعد از این           شود جزئی از خاک ایران زمین





درباره وبلاگ
چو ایران نباشد تن من مباد بدین بوم و بر زنده یک تن مباد
اگر سر به سر تن به کشتن دهیم
از ان به که کشور به دشمن دهیم
دریغ است ایران که ویران شود
کنام پلنگان و شیران شود

این تارنما در راه اگاهی رساندن خبرهای تاریخی و فرهنگی ایران زمین و شناساندن تمدن این سرزمین به مردمان این مرز و بوم کوشش میکند.
پاسخگوی سوالات شما در زمینه ایران شناسی و انجام کارهای فرهنگی هستم با من تماس بگیرید:09196867602
خسرو حسین بختیاری(سید حسین موسوی)
موضوعات
آخرین مطالب
نظر سنجی
از دیدگاه شما دوست هم میهن رپ یا موسیقی ایرانی؟



نویسندگان
آرشیو مطالب
پیوند ها
صفحات جانبی
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :



تمام حقوق این وبلاگ و مطالب آن متعلق به صاحب آن می باشد.